"Bir Gecede Cahil Kaldık!"
Bu argüman tam bir cehalet turnusolü. Yüzyıldır sanki Atatürk bir gece aniden uyanıp "Efendiler! Yarın Latin harflerine geçiyoruz." demiş gibi bir hava yaratılıyor. Oysa mevzuya azıcık tarihsel aydınlanmayla bakan herkes biliyor ki, Osmanlı'nın o kutsallaştırılan alfabesiyle bizzat Osmanlı'nın kendi aydınları saç baş yoluyordu.
Tanzimat dönemi paşaları ve vizyonerleri tam 80 yıl boyunca "Yahu bu harflerle Türkçe sesleri veremiyoruz, okuma yazma oranımız yerlerde sürünüyor, gelin şunu reforme edelim" diye yırtındılar. Ama karşılarında her yeniliğe "din elden gidiyor" barikatı kuran Şeyhülislam kafasını buldular. Yani alfabe değişikliği bir gecelik bir heves değil, Osmanlı aydınının padişahlara sunduğu ama bürokrasiye takılan yarım kalmış bir rüyasıydı...
İşin en ironik ve trajikomik tarafı ise şu: Aynı imparatorlukta yaşayan Rum, Ermeni, Yahudi ve Levanten topluluklar Latin tabanlı veya kendi fonetik alfabesiyle harıl harıl okuyup, dünyayı takip edip, ticarette ve diplomaside ihya olurken; Müslüman Türk halkı matbaanın bile 300 yıl geciktiği bir sistemde harfleri sökmeye çalışıyordu. Cumhuriyet sadece Osmanlı aydınının zaten bildiği o kaçınılmaz teşhisi koydu ve bürokratik tümörleri kesip atarak Türk milletini azınlıkların fersah fersah öne geçtiği o modern dünyaya ortak etti. "Bir gecede cahil kaldık" diyenlerin asıl trajedisi, o geceden önce de ne kadar cahil bırakıldıklarından bihaber olmaları...
https://kutluyol.org.tr/osmanlida-alfabe-tartismalari/
