NASILSINIZ KANKALAR??🫠🫠❤️
— Sakaryalı#ANDIMIZ# (@beynevit63) September 16, 2026
Bizler, birbirimizi ekrandan değil, sokakta tanırdık.
Kimin hangi müziği sevdiğini öğrenmek için profiline değil, odasına misafir olurduk.
Birini beğendiğimizde fotoğrafına kalp bırakmaz, cesaretimizi toplayıp yüzüne söylerdik.
WhatsApp tan mesaj 👇 pic.twitter.com/OT7qQgSj1T
Bizler, birbirimizi ekrandan değil, sokakta tanırdık.
Kimin hangi müziği sevdiğini öğrenmek için profiline değil, odasına misafir olurduk.
Birini beğendiğimizde fotoğrafına kalp bırakmaz, cesaretimizi toplayıp yüzüne söylerdik.
WhatsApp tan mesaj yazmaz, mektuplar yazardık..
Görüntülü görüşmenin arkasına saklanmaz, göz göze gelirdik.
Sesini duymak çok kıymetliydi, çünkü her an arayamazdık.
Restoranlarda, masada 'bildirim' değil muhabbet olurdu.
Çocuklar hep birlikte, sokaklarda yakantop, saklambaç vs oynardı.
Ve, belki de en güzeli dokunmanın kıymetini bilirdik.
Çünkü temas vardı, sanal hiç bir şey yoktu..
Belki de bu yüzden hep geçmişe özlem duyuyoruz.
Her şeyin sahte ve göstermelik olduğu şu dönemde..
Ne güzel özetlediniz.🙏😍'Kendimizi dostlarımızla, dostlarımızı kendimizle paylaşırdık.'Çok doğru.Şükür ki, hala böyle dostlarımız var, var da galiba bizler bunu yaşayan son nesiliz
