ALTAYLAR: ÖN TÜRK TARİHİ VE SANATINI TANIYALIM
Altay Dağları’nı yalnızca bir coğrafya değil, Türk tarihinin ve kimliğinin doğduğu ana yurt olarak ele alır.
Kitap, Türklerin kökenini Hunlarla sınırlayan yüzeysel tarih anlayışını reddeder.
Eserde Ön Türklerin, devlet kurmadan önce bile yüksek bir kültür ve sanat bilincine sahip olduğu vurgulanır.
Göçebe yaşam, ilkel değil; aksine doğayla uyumlu, düzenli ve sembollerle örülü bir medeniyet modeli olarak sunulur.
Altay bölgesindeki kaya resimleri, kurganlar, balballar ve mezar yapıları, Ön Türklerin ölüm, evren ve insan anlayışını yansıtan güçlü kanıtlar olarak incelenir.
Bu eserler, sanatın sadece süs değil, bir inanç ve kimlik dili olduğunu gösterir.
Kitapta, Ön Türk sanatının temelini oluşturan hayvan üslubu, kurt, geyik, kartal ve at motifleri üzerinden açıklanır.
Bu figürler gücü, özgürlüğü, kutsallığı ve gökle kurulan bağı simgeler.
Gök Tanrı inancı ve şamanizm, Ön Türk toplumunun merkezinde yer alır. Altaylar’daki sanat eserleri, insanın doğayla ve gökle kurduğu kutsal dengeyi yansıtan kozmolojik bir dünya görüşünü ortaya koyar.
Eser, Türk kültürünün yalnızca Orta Asya’ya sıkıştırılamayacağını; Altaylar’dan başlayarak geniş coğrafyalara yayılan bir kültürel süreklilik taşıdığını savunur. Anadolu’daki birçok motifin kökeni de bu Ön Türk mirasına dayanır.
Sonuç olarak kitap, Türk tarihinin Hunlarla başlamadığını; binlerce yıl öncesine uzanan derin bir kültür, sanat ve inanç birikimi olduğunu bilimsel ve görsel verilerle ortaya koyar.
Alıntı: Arkeoloji ve TÜRK Tarihi @ArkeolojiveTurk
