Bu fotoğraf aslında Türkiye’de ormanların dağılımının büyük ölçüde iklimle bağlantılı olduğunu gösteriyor. En yüksek oranın Karadeniz’de çıkması tesadüf değil. Çünkü Karadeniz Bölgesi yıl boyunca bol ve düzenli yağış alıyor, nem oranı yüksek. Ağaçların sağlıklı gelişebilmesi için su en temel faktör olduğu için, sürekli nemli ortamlar sık ve geniş ormanların oluşmasına imkân veriyor.
Akdeniz Bölgesi’nin ikinci sırada olması da iklimle açıklanabilir. Yazları kurak olsa da kış aylarında ciddi miktarda yağış alıyor. Ayrıca burada yetişen kızılçam gibi türler kuraklığa dayanıklı. Yani iklim sadece orman miktarını değil, orman türünü de belirliyor.
Ege ve Marmara’da oran biraz daha düşük. Bunun nedeni hem iklimin Karadeniz kadar nemli olmaması hem de bu bölgelerde nüfus ve tarım faaliyetlerinin yoğun olması. İnsan etkisi, doğal orman alanlarının azalmasında önemli bir faktör.
İç Anadolu ve Güneydoğu Anadolu’da oranların belirgin şekilde düşük olması ise yarı kurak ve kurak iklim koşullarıyla ilgili. Yağış az, buharlaşma fazla ve toprak nemi sınırlı. Bu koşullar geniş ve sık ormanların oluşmasını zorlaştırıyor. Bu yüzden bu bölgelerde bozkır ekosistemi daha yaygın.
Sözün özü Türkiye’de orman dağılımının temel olarak yağış miktarı, sıcaklık, toprak yapısı, yükselti ve insan faaliyetleri gibi faktörlerle şekillendiğini ortaya koyuyor. Nemli ve yağışlı bölgelerde orman oranı artarken, kurak ve iç kesimlerde azalıyor.
Alıntı: Orman Mühendisi @0rmanmuhendisi
